Digitaal
  nummer 34
  november 2011

 

 

 

Inspanning naar, in en voor Tiring

 

Ver in de bergen van Oost-Soemba staat het kerkje van Tiring, een ressortkerkje van Tana Rara. Twee jaar geleden was ik ook in Tana Rara, maar toen was het al zo donker dat het nemen van foto’s van de kerk niet meer mogelijk was. Toen vertelde men mij ook dat het ressortkerkje in Tiring ver weg en moeilijk bereikbaar was. Vanaf dat moment was het mijn verlangen dit kerkje en haar leden te ontmoeten.

En op 12 augustus 2011 was het dan zover. Na eerst een stukje met de auto kwam het gedeelte dat eigenlijk alleen voor paard en ezel nog begaanbaar was. Ik verwonderde mij over het feit dat de Soembanese mensen, op hun teenslippers, niet hoefden op te letten waar ze liepen, terwijl ik bij iedere stap moest uitkijken om niet uit te glijden. Uiteindelijk werd de weg zo slecht dat het ook voor paard en ezel niet meer begaanbaar was. Bij het afdalen van een  berghelling kwam ik ten val en beschadigde behoorlijk mijn rechterarm. Gelukkig was er niets gebroken. Ik had er op gerekend dat dit gebeuren kon; dus had ik pleisters meegenomen. Verder afdalen gebeurde met ondersteuning van ds. Enos en goeroe-injil  Kurmawan Mbula Mila Eti. Uiteindelijk werd de kerk van Tiring bereikt en werden we hartelijk welkom geheten door een groot gedeelte van de kerkleden. Water om te drinken en je wat op te frissen was gelukkig volop aanwezig.

De bewoners wonen zó laag in het gebergte dat water altijd aanwezig is. Via gespleten bamboestokken heeft men goten gemaakt, die alle plekken van water kunnen voorzien zodat tuinbouw mogelijk is. Door hun slechte bereikbaarheid is verkoop van groente en of fruitproducten in een andere plaats niet mogelijk. Na de regentijd worden de berghellingen afgebrand, waarna daarop maïs wordt gepoot als voedsel voor de periode dat er verder niets groeit. Bekend is dat er in tijden dat er niets meer groeit, ook honger wordt geleden.

De financieel arme kerkelijke gemeente van Tiring bestaat uit 23 personen en verdient, gezien de leefomstandigheden, veel waardering. Het op de foto’s getoonde kerkje bestaat uit een houten geraamte, afgedekt met zinken golfplaten en heeft een vloeroppervlak van 5 x 7 meter. De wanden zijn van zeildoek. Het hout voor hun kerkje hebben ze uit het bos gehaald en de zinken bedekking is uit de algemene kerkenkas geschonken.

De gemeente verlangt naar een kerkgebouwtje dat niet alleen voor de dienst op zondag, maar voor iedere dag een ontmoetingsplaats kan zijn. Materialen als zand en cement, om zelf stenen te maken, moeten over grote afstanden via rug en schouder op plaats van bestemming komen. Maar de mannen en vrouwen van deze gemeente zijn arbeiders die het geld waard zijn. Totale afbouw voor dit kerkje wordt op Euro 900 geschat, maar mogelijk zou het bedrag door omstandigheden onvoldoende kunnen zijn. Als u zo naar uw eigen kerkgebouw kijkt, dan kunt u zich haast niet indenken dat het ook anders kan zijn. Misschien zijn er zendingscommissies, kerken of personen die het bouwen van het kerkgebouwtje willen ondersteunen. Doen! Elk bedrag is welkom.

 

 

 

 

Omdat ook andere kerken op Oost-Soemba hulp vanuit Nederland verwachten en het daadwerkelijk oppakken van de verschillende projecten niet vaak volgens voorafgaande planning verloopt, heeft het bestuur van de vereniging S.O.S. besloten om het geld van sponsors onder te brengen in een algemeen bouwdepot van waaruit geld kan worden overgemaakt naar die kerk die het op dat moment ook het hardst nodig heeft (zie ook de papieren Nieuwsbrief 243).

Cor Ras

 

 

Wilt u reageren? Stuur een mail naar edmar.vlis@12move.nl.
Algemene informatie over het werk op Soemba is te vinden op www.ngk.nl/soemba.