NGK: Wie we zijn

Zoals de naam al aangeeft, hebben de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) een gereformeerde signatuur, wat betekent dat zij staan in de traditie van de kerken die ontstaan zijn uit de Reformatie in de 16e eeuw. In de loop van de kerkgeschiedenis is de kerk die uit die Reformatie ontstond verschillende keren gesplitst. Een tamelijke recente splitsing leidde tot het ontstaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken.

Onze kerken baseren zich op Gods Woord en de gereformeerde belijdenis. Zoals het Voorwoord van het Akkoord voor Kerkelijk Samenleven zegt: "Zij verklaren in dat belijden van de waarheid van de Heilige Schrift, zoals in de formulieren van de oude Christelijke Kerk en in de Drie Formulieren van Enigheid is uitgedrukt, haar eenheid en de grond van haar samengaan te vinden".

Om het kerkelijk leven van de Nederlands Gereformeerde Kerken te begrijpen, is het van belang de geschiedenis van deze kerken te kennen. De Nederlands Gereformeerde Kerken zijn niet ontstaan omdat binnen deze kerken het geloof op een bepaalde specifieke manier onder woorden werd gebracht. In ieder geval niet in die zin, dat er een bepaalde visie of theologie is waarvan men kan zeggen: "Dat is nou een specifiek Nederlands Gereformeerde manier van geloven". Het is eerder zo dat we als kerken zijn ontstaan vanuit een negatief gegeven; om verschillende redenen waren we niet langer welkom in de Vrijgemaakte Kerken. De redenen konden van persoon tot persoon verschillen.

Dat brengt met zich mee dat er binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken opmerkelijke verschillen kunnen zijn, variërend van een traditionele gereformeerde manier van gemeente-zijn, tot een zeer losjes georganiseerde gemeentevorm, die ook wel gevonden kan worden in kerken die niet in de gereformeerde traditie staan. We hechten er aan om als kerken in het landelijk verband goed contact met elkaar te houden, zodat we elkaar kunnen ondersteunen en bemoedigen en zo nodig van advies dienen. Anderzijds bestaat er binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken enige vrees voor een al te strak georganiseerd kerkelijk leven, er is grote beduchtheid voor overkoepelende kerkelijke organen, die in het kerkelijke leven de dienst gaan uitmaken. Velen binnen onze kerken hebben tot twee maal toe meegemaakt dat zij door dergelijke kerkelijke organen uit de kerk werden gezet; dat is een ervaring die lang pijn doet en grote huiver met zich meebrengt voor kerk-politieke zaken. Het hart van het kerkelijk leven klopt dan ook veeleer in de plaatselijke kerken.

Wij zien het als onze roeping om het Evangelie van Gods barmhartige liefde in Christus, in de plaatselijke kerk te verkondigen; ook voor hen die God nog niet kennen, gebeurt die verkondiging vanuit die plaatselijke kerk. Daar luisteren we naar de verkondiging van Gods Woord en gebruiken we de sacramenten. Daar zingen we samen tot eer van God, daar bidden we voor elkaar en voor onze broederschap in de wereld. In de week krijgt de jeugd van de gemeente onderwijs uit het Woord van God op de catechisatie, die meestal door de predikant wordt verzorgd. In clubs en bijbelkringen zijn jongeren en ouderen bezig met het Woord van de Here God. Naast de kerkdiensten leren ze daar meer over de taak die ze, elk op hun eigen plaats, in de wereld hebben.

De ouderlingen van de gemeente bezoeken de gemeenteleden thuis. Ook het diaconaal werk, in en buiten de gemeente, wordt regelmatig gedaan. De regels en afspraken die nodig zijn voor het contact met andere Nederlands Gereformeerde Kerken zijn vastgelegd in ons Akkoord voor Kerkelijk Samenleven.

Noten:

De belijdenissen van de oude christelijke kerk zijn:

De "Drie Formulieren van Enigheid" zijn: