De plaatselijke Nederlands Gereformeerde kerken vormen met elkaar het kerkverband van de Nederlands Gereformeerde Kerken. We doen dat in het besef dat God ons in de loop van de geschiedenis, dwars door allerlei moeiten en menselijk falen heen, bij elkaar heeft gebracht en gehouden, en in de overtuiging dat we niet zonder elkaar kunnen.
Het hart van de kerk klopt in de plaatselijke gemeente. Maar als Nederlands Gereformeerde Kerken weten we dat de gemeenten van Jezus Christus elkaar nodig hebben: om elkaar dicht bij het Woord van God en de leer van Christus te houden, en om al die dingen samen te doen waarvoor plaatselijke kerken elkaar nodig hebben.
Regiovergadering
Als kerken werken we allereerst samen in regionaal verband. De kerken in een bepaalde regio komen minstens tweemaal per jaar samen in een regiovergadering voor alle zaken van gemeenschappelijk belang. Ze vragen advies aan elkaar over moeilijke onderwerpen die in hun gemeenten spelen en waarvoor ze graag de hulp en wijsheid van de andere kerken in de regio inroepen (bijv. over de omgang met randkerkelijke gemeenteleden). Ook wisselen ze ervaringen uit over jeugdwerk, catechese, liturgie, asielzoekers, evangelisatie e.d.. Zo voorkomen ze dat elke gemeente opnieuw het wiel uitvindt en profiteren ze van wat elders al is ontwikkeld of beproefd. Verder spelen ze een belangrijke rol bij de toelating van nieuwe predikanten en fungeren ze als beroepsinstantie bij conflicten in een gemeente.
Landelijke Vergadering
Onderwerpen die typisch van landelijke betekenis zijn, worden besproken en beslist door de Landelijke Vergadering (LV). Die bestaat uit afgevaardigden van de twaalf regio’s die de Nederlands Gereformeerde Kerken kennen. Iedere regio zendt in principe vier afgevaardigden naar de LV. Als regel vergadert de LV eenmaal in de drie jaar; de zittingsdagen zijn meestal op zaterdag, ongeveer eenmaal per drie weken. De laatste Landelijke Vergadering werd in 2007 in Zwolle gehouden, de volgende komt in 2010 in Houten bijeen.
Tot de onderwerpen die op zo’n Landelijke Vergadering aan de orde komen, behoren: de contacten met andere kerken in binnenland (zoals de Christelijke Gereformeerde kerken en de Gereformeerde kerken Vrijgemaakt) en buitenland; de opleiding van nieuwe predikanten; de financiële steun aan kleine kerken die zonder hulp van andere kerken geen eigen predikant kunnen betalen; uitzendingen van kerkdiensten voor radio en televisie; de arbeidsvoorwaarden en werkomstandigheden van predikanten; contacten met de overheid over de geestelijke verzorging van militairen, in gevangenissen, ziekenhuizen etc., de vertegenwoordiging van de Nederlands Gereformeerde Kerken in andere organisaties zoals de Stichting Evangelie en Moslims, de Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied etc. Verder fungeert de Landelijke Vergadering in bijzondere gevallen als beroepsinstantie.
Akkoord voor Kerkelijk Samenleven
Het Akkoord voor Kerkelijk Samenleven (AKS): de kerkorde van de Nederlands Gereformeerde Kerken bevat de vertaling van een aantal Bijbelse principes naar het samenleven en samenwerken van kerken in deze tijd; verder is in het AKS een aantal afspraken over de gang van zaken in de kerken vastgelegd.
Zelfstandigheid
Als Nederlands Gereformeerde Kerken leggen we veel nadruk op de zelfstandigheid van de plaatselijke kerk. Daarom worden veel zaken plaatselijk beslist (bijv. over wat er in de kerkdiensten wordt gezongen) en niet landelijk geregeld; dat leidt er toe dat er in de praktijk nogal wat verschillen zijn tussen de diverse plaatselijke Nederlands Gereformeerde kerken. Die verschillen geven onderling weinig spanning: de kerken beseffen dat de eenheid die ze hebben in Jezus Christus en in het willen luisteren naar Gods Woord ver uitgaat boven de verschillen die er zijn.